Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie". Instytucja Zarządzająca PROW 2014-2020 - Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Funkcjonowanie LGD współfinansowane jest ze środków Unii Europejskiej w ramach działania 19 Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER, poddziałania 19.4 „Wsparcie na rzecz kosztów bieżących i aktywizacji” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.
Pałac w Posadowie.
Tą jedną z najoryginalniejszych siedzib wielkopolskich zbudował dla Władysława Łąckiego w latach 1869-1870 Stanisław Hebanowski, zapewne według projektów przywiezionych przez Łąckiego z Francji. Herby, Łąckiego Korzbok (trzy karpie) i Drogosław (strzała) jego żony Antoniny ze Skórzewskich, umieszczone są w elewacji frontowej pałacu.
Pałac Duszniki
Kościół w Pniewach
Kuślin. Gmina z lotu ptaka
Pierwsze wzmianki o poszczególnych miejscowościach wchodzących w skład gminy Kuślin pochodzą z początku XV wieku. W trakcie budowy autostrady A-2 odkryto tutaj liczne ślady kultury łużyckiej. W latach 1886-1995 przez teren gminy przebiegała trasa kolejki wąskotorowej relacji Opalenica - Trzcianka – Lwówek oraz jej rozgałęzienia do Dusznik i Nowego Tomyśla.
Miedzichowo. Rondo.
Gmina Miedzichowo dysponuje licznymi walorami, które kwalifikują ją do terenów doskonale nadających się dla celów turystyczno-rekreacyjnych. Bez wątpienia jest to region, który w pełni zasługuje na miano Krainy Jezior i Lasów. Historia gminy Miedzichowo ściśle wiąże się z dużymi obszarami leśnymi, dominującymi w regionie. Przez lata powstawały tu liczne wsie olenderskie.
Nowy Tomyśl. Muzeum Wikliniarstwa i Chmielarstwa
W przeszłości obecne tereny Nowego Tomyśla pokrywały duże obszary, a na terenach tych można odnaleźć ślady wczesnego osadnictwa pochodzące sprzed 11 tysięcy lat. Potwierdzeniem tego są zachowane ślady, a wśród nich groby skrzynkowe z okolic Wytomyśla. Na dobre teren ten zagospodarowany został dopiero w XVIII wieku, dzięki osadnictwu olęderskiemu. Na terenach tych osiedlali się głównie Niemcy przybywający z Brandenburgii, Śląska i Pomorza, ale także Polacy.
Lwówek. Zegar.
W średniowieczu miasto nosiło nazwę Lwów, zaś od połowy XVI w. przyjęła się powszechnie nazwa Lwówek. Herbem gminy jest złoty gryf w pozycji stojącej. Cała postać umieszczona jest na błękitnej tarczy. Lwówek należy do grupy najstarszych miast w Wielkopolsce. Jego historia sięga XI w. Prawa miejskie uzyskał w 1414 r.
Pniewy. Jezioro.
Po raz pierwszy Pniewy zostały wymienione z nazwy w 1256 roku, mimo iż początki tej osady sięgają XII wieku. Lokalizacja przy ważnym szlaku handlowym prowadzonym z Poznania do Frankfurtu nad Odrą miała istotne znaczenie gospodarcze w X-XIV w. Miasto w przeważającym stopniu zamieszkiwali Polacy, dopiero w XVII i XVIII wieku zaczęła tu osiedlać się ludność żydowska oraz w znikomym stopniu osadnicy niemieccy.
Kuślin. Gmina z lotu ptaka
Pierwsze wzmianki o poszczególnych miejscowościach wchodzących w skład gminy Kuślin pochodzą z początku XV wieku. W trakcie budowy autostrady A-2 odkryto tutaj liczne ślady kultury łużyckiej. W latach 1886-1995 przez teren gminy przebiegała trasa kolejki wąskotorowej relacji Opalenica - Trzcianka – Lwówek oraz jej rozgałęzienia do Dusznik i Nowego Tomyśla.
Miedzichowo. Wspaniałe lasy na grzyby!
Gmina Miedzichowo dysponuje licznymi walorami, które kwalifikują ją do terenów doskonale nadających się dla celów turystyczno-rekreacyjnych. Bez wątpienia jest to region, który w pełni zasługuje na miano Krainy Jezior i Lasów. Historia gminy Miedzichowo ściśle wiąże się z dużymi obszarami leśnymi, dominującymi w regionie. Przez lata powstawały tu liczne wsie olenderskie.
Nowy Tomyśl. Chata olęderska w Sękowie
W przeszłości obecne tereny Nowego Tomyśla pokrywały duże obszary, a na terenach tych można odnaleźć ślady wczesnego osadnictwa pochodzące sprzed 11 tysięcy lat. Potwierdzeniem tego są zachowane ślady, a wśród nich groby skrzynkowe z okolic Wytomyśla. Na dobre teren ten zagospodarowany został dopiero w XVIII wieku, dzięki osadnictwu olęderskiemu. Na terenach tych osiedlali się głównie Niemcy przybywający z Brandenburgii, Śląska i Pomorza, ale także Polacy.
Opalenica. Urząd Miejski.
Opalenica położona jest w odległości 37 kilometrów od Poznania (N 52°19' E 16°24' Okrąg: N 52°18'33" E 16°24'20"). Administracyjnie należy do powiatu nowotomyskiego. Gmina Opalenica sąsiaduje z następującymi gminami: Nowy Tomyśl, Kuślin (powiat nowotomyski), Duszniki (powiat szamotulski), Buk (powiat poznański), Granowo i Grodzisk Wlkp. (powiat grodziski).
Kuślin. Gmina z lotu ptaka
Pierwsze wzmianki o poszczególnych miejscowościach wchodzących w skład gminy Kuślin pochodzą z początku XV wieku. W trakcie budowy autostrady A-2 odkryto tutaj liczne ślady kultury łużyckiej. W latach 1886-1995 przez teren gminy przebiegała trasa kolejki wąskotorowej relacji Opalenica - Trzcianka – Lwówek oraz jej rozgałęzienia do Dusznik i Nowego Tomyśla.
Miedzichowo. Rodzinny relaks na rowerze.
Gmina Miedzichowo dysponuje licznymi walorami, które kwalifikują ją do terenów doskonale nadających się dla celów turystyczno-rekreacyjnych. Bez wątpienia jest to region, który w pełni zasługuje na miano Krainy Jezior i Lasów. Historia gminy Miedzichowo ściśle wiąże się z dużymi obszarami leśnymi, dominującymi w regionie. Przez lata powstawały tu liczne wsie olenderskie.
Miedzichowo. Klaudia Fertig. Jak piękny jest las.
Gmina Miedzichowo dysponuje licznymi walorami, które kwalifikują ją do terenów doskonale nadających się dla celów turystyczno-rekreacyjnych. Bez wątpienia jest to region, który w pełni zasługuje na miano Krainy Jezior i Lasów. Historia gminy Miedzichowo ściśle wiąże się z dużymi obszarami leśnymi, dominującymi w regionie. Przez lata powstawały tu liczne wsie olenderskie.
Lwówek. Kościół Brody.
W średniowieczu miasto nosiło nazwę Lwów, zaś od połowy XVI w. przyjęła się powszechnie nazwa Lwówek. Herbem gminy jest złoty gryf w pozycji stojącej. Cała postać umieszczona jest na błękitnej tarczy. Lwówek należy do grupy najstarszych miast w Wielkopolsce. Jego historia sięga XI w. Prawa miejskie uzyskał w 1414 r.
Pniewy. Kościół Św. Wawrzyńca w Pniewach
Po raz pierwszy Pniewy zostały wymienione z nazwy w 1256 roku, mimo iż początki tej osady sięgają XII wieku. Lokalizacja przy ważnym szlaku handlowym prowadzonym z Poznania do Frankfurtu nad Odrą miała istotne znaczenie gospodarcze w X-XIV w. Miasto w przeważającym stopniu zamieszkiwali Polacy, dopiero w XVII i XVIII wieku zaczęła tu osiedlać się ludność żydowska oraz w znikomym stopniu osadnicy niemieccy.
Do prawidlowego działania quizu może być potrzebny Flash Player.
Odwiedziło nas 6323335 osób.
dodano: 2017-12-11 22:02

Grupa osób chcących poznać praktyczne aspekty plecenia z wikliny stawiła się w sobotni poranek 18 listopada br w Muzeum Wikliniarstwa i Chmielarstwa w Nowym Tomyślu, by wziąć udział w warsztacie zorganizowanym przez Stowarzyszenie Gród Zalesie (z siedzibą w Zalesiu, gmina Duszniki). Spotkanie rozpoczęło się od informacji z zakresu historii uprawy wikliny, technik przygotowania jej jako materiału plecionkarskiego oraz dziedzictwa kulturowego jakie plecionkarstwo niesie nam z sobą do dziś zaprezentowanej przez kierownika Muzeum p. Andrzeja Chwalińskiego. Następnie uczestnicy warsztatu zabrali się do czynu pod czujnym okiem mistrza plecionkarskiego p. Eugeniusza oraz pań Marioli i Moniki. Zadanie nie było łatwe - uplecenie koszyka... Edukacyjna rola koszyka polega na tym, że do jego wykonania używa się zasadniczo najczęściej używanych w plecionkarstwie splotów. Dla większości osób był to pierwszy własnoręcznie wykonany koszyk w życiu :) Etap plecenia koszyków najkrócej można podsumować w sposób następujący: każdy inny, wszystkie piękne :). W trakcie krótkich przerw w pleceniu znalazł się czas na gorący posiłek i zwiedzanie ekspozycji Muzeum wraz z mini plantacją różnych gatunków wierzb i sporą kolekcją wyrobów plecionkarskich (od wzorów typowo użytkowych do artystycznych). W drugim dniu warsztatu po zdaniu egzaminu z koszyka przyszedł czas na część dowolną. W trakcie tej części uczestnicy z pomocą prowadzących warsztat mogli wypleść co im się zamarzyło lub wybrać spośród propozycji warsztatowych (z uwzględnieniem ograniczeń przestrzeni, czasu i umiejętności). Powstały więc choinki, kule, tace, osłonki, zaczątek tarczy, daszek karmnika dla ptaków w typie kapelusza, ozdobne słoneczka. Efekty pracy uczestników można podziwiać w galerii rękodzieła warsztatowego (http://www.grodzalesie.pl/grod_zalesie/zdjecia/strony/galeria_rekodziea_wiklina.html). Dwa pracowite dni w wesołej i przyjaznej atmosferze minęły szybko. Każdy z uczestników wrócił do domu z własnoręcznie wykonanym rękodziełem, słychać było też rodzące się w głowach pomysły na plecionki i plany na wiosnę - ciekawe kto posadzi żywe wiklinowe płoty i czy koty będą wylegiwać w koszykach? Plecionkarstwo jako jedno z najstarszych znanych rzemiosł zyskało grono entuzjastycznych i świadomych sympatyków. Takich, co kojarzą co to szpilorek i gima. Takich, co wiedzą jak bolą palce po wypleceniu zaledwie jednego koszyka i ile siły trzeba aby umocować w nim osnowy. A kto wie, może i zyskało praktykujących plecionkarzy? To przecież ważna umiejętność, pozwalająca niezależnie od użytego materiału oprócz oczywistych funkcji artystyczno-zdobniczych, na samowystarczalność w wielu sferach gospodarstwa domowego :). Jako organizator - Stowarzyszenie Gród Zalesie - wierzymy, że dzięki takim właśnie pogłębionym, osobistym spotkaniom z rzemiosłem o pradawnych korzeniach, które w ten sposób wraca "pod strzechy" dziedzictwo kulturowe trwa i ma szansę żywe dotrzeć w przyszłość. Więcej zdjęć z warsztatu znaleźć można w galerii na stronie internetowej Stowarzyszenia Gród Zalesie